Dlaczego awokado ma tak wielką pestkę?

Pestka awokado może być tak duża, ponieważ zgromadzony w niej pokarm pomaga siewce rosnąć w cieniu; typowa pestka ma około 3–4 cm (1.2–1.6 in) (otwiera się w nowej karcie) szerokości. Owoc ma około 10 cm (3.9 in) wysokości, a proponowany roznosiciel z epoki lodowcowej, Megatherium, osiągał około 3.5 m (11 ft) wysokości.

Duża pestka w owocu awokado

Z botanicznego punktu widzenia awokado jest jagodą z jednym nasionem, choć w kuchni często traktuje się je jak warzywo. Kategoria Owoce i orzechy obejmuje produkty o bardzo różnej budowie wewnętrznej: awokado ma jedno centralne nasiono, podczas gdy granat może zawierać setki soczystych osnówek nasiennych zwanych arilami, ukrytych pod skórzastą łupiną. Grejpfrut o szerokości około 12 cm (4.7 in) ma podzielony na cząstki miąższ cytrusowy, a nie jedną centralną pestkę.

Duża pestka to wyraźny nakład wewnątrz owocu cenionego za miękki miąższ. Rodzi to dwa różne pytania: do czego młodemu awokado służą zgromadzone zapasy pokarmu oraz dlaczego owoc i pestka mogły wyewoluować w takiej postaci. Na pierwsze pytanie istnieje proste biologiczne wyjaśnienie; odpowiedź na drugie może wiązać się ze zwierzętami, które już nie istnieją.

Jak duże nasiono pomaga siewce

Kiedy nasiono kiełkuje, jego zarodek zaczyna rosnąć, zanim liście będą w stanie dostarczyć mu całej potrzebnej energii. Zgromadzone zapasy pomagają rozwijać korzenie i pędy młodej rośliny, dostarczając jej budulca, zanim liście się rozwiną i zaczną wytwarzać cukry z pomocą światła słonecznego. Duża pestka awokado stanowi gotowe źródło tych zapasów dla rozwijającego się kiełka.

Pod koronami lasu światła może być niewiele. Siewka rosnąca w głębokim cieniu może nadal rozwijać korzenie i łodygi, zanim jej liście dotrą do jaśniejszego miejsca. Zapasy w dużym nasionie mogą wspierać ten wczesny wzrost; nie zastąpią światła słonecznego, ale mogą pomóc roślinie rosnąć, dopóki liście nie przejmą większej części tej pracy.

Takie zapasy mają swoją cenę dla drzewa macierzystego, które musi przeznaczyć środki na wytworzenie każdego nasiona. Duże zapasy mają sens, jeśli zwiększają szanse siewki w warunkach, w których rośnie. Korzyść wynikająca z cienia jest prawdopodobna, ale nie wyjaśnia w pełni wielkości pestki awokado: wzrost siewki pokazuje, co nasiono może umożliwić, natomiast ewolucyjna historia owocu może wiązać się z inną korzyścią.

Czy awokado roznosiły olbrzymy z epoki lodowcowej?

Hipoteza o roznoszeniu nasion przez megafaunę zakłada, że duże ssaki zjadały całe owoce przodków awokado i przenosiły nasiona z dala od rośliny macierzystej. Jeśli nasiono przeszło przez przewód pokarmowy zwierzęcia i zostało wydalone z odchodami, mogło trafić w nowe miejsce, poza strefę cienia i konkurencji w pobliżu rośliny macierzystej. Teoretycznie duży owoc mógł przyciągać zwierzę zdolne przenieść jego nasiono.

Megatherium, olbrzymi leniwiec naziemny, pozwala wyobrazić sobie rozmiary proponowanego roznosiciela. Osiągał około 3.5 m (11 ft) wysokości i mógł wspinać się na tylne nogi, podpierając ciało ogonem i kończynami podczas żerowania. Należy do leniwców naziemnych, które są częścią szerszej grupy znanej jako megafauna epoki lodowcowej. Jego wzrost i pozycja podczas żerowania pokazują rozmiary potencjalnego roznosiciela, a nie jego dietę.

Amerykański mastodont to kolejny przykład dużego wymarłego ssaka. Osiągał około 2.9 m (9.5 ft) wysokości w kłębie. Jego zęby trzonowe miały spiczaste guzki, przystosowane do zgryzania gałęzi, liści i innej twardej roślinności. Budowa tych zębów pozwala opisać sposób odżywiania mastodontów, ale nie dowodzi, że w ich diecie znajdowało się awokado.

Jakie dowody mogłyby rozstrzygnąć hipotezę o zwierzętach?

Mocne powiązanie wymarłego ssaka z roznoszeniem awokado wymagałoby czegoś więcej niż zestawienia dużego zwierzęcia z dużym owocem. Badacze szukaliby możliwych do zidentyfikowania pozostałości awokado w skamieniałych odchodach albo innych bezpośrednich dowodów na to, że zwierzę zjadało ten owoc. Ważne jest też, czy nasiono mogło przetrwać: jeśli trawienie je niszczyło, zwierzę nie mogło przenieść go w stanie, który pozwoliłby mu zapoczątkować wzrost nowej rośliny.

Przegląd w czasopiśmie Frontiers dotyczący roznoszenia nasion przez megafaunę (otwiera się w nowej karcie) omawia trudności w ustalaniu na podstawie cech owoców dawnych powiązań między roślinami a zwierzętami. Rozważa również inne możliwe zwierzęta roznoszące nasiona, przypominając, że sam duży owoc nie pozwala ustalić, jakie zwierzę go zjadało.

Nie znamy żadnego żyjącego zwierzęcia z rodzimego zasięgu awokado, które wykonywałoby tę samą funkcję transportowania całych owoców, przypisywaną wymarłym olbrzymom (otwiera się w nowej karcie). Ta nieobecność nadaje hipotezie intrygujący kształt, ale nie wskazuje konkretnego dawnego roznosiciela. Zapasy nasiona mogą przynosić siewce korzyść po wykiełkowaniu; utracona relacja ze zwierzęciem mogłaby wyjaśniać ewolucyjną historię owocu. Te pomysły dotyczą różnych etapów dziejów awokado.

Ludzie również zmienili rozmiary awokado

Dzisiejsza postać awokado nie jest wyłącznie wynikiem działania dzikich warunków. Doniesienie w PNAS o udomowieniu awokado (otwiera się w nowej karcie) opisuje dowody archeologiczne z El Gigante Rockshelter w Hondurasie, wskazujące, że pod wpływem ludzkiej uprawy i udomowienia zwiększyły się rozmiary nasion awokado oraz cechy owoców. Ludzkie ręce zmieniły także wymiary owocu i jego nasiona.